Non-tech alert!

Sinds vorige week weet ik wat het meest efficiënte anticonceptiemiddel ter wereld is. Echt waar. Indien u een jaartje of drie verlost wenst te worden van uw eventuele kinderwens, heb ik een aanrader voor u: organiseer eens een verjaardagsfeestje voor kleuters. Mevrouw Coltrui heeft het gedaan voor Robin, die zeven wordt. Hel, Hel, driewerf Hel.

Wie er ooit eentje heeft moeten bijwonen, kent het scenario: een aantal krijsende Satanskinderen krioelt het hele huis door en als ware dolgedraaide olifantenjongen op speed beschouwen ze uw woonkamer als een porseleinwinkel die zo snel mogelijk met de grond gelijkgemaakt dient te worden. Terwijl de een hyperkinetisch vanop de salontafel op de vensterbank en terug springt , hangt een ander in ware Tarzanstijl aan een gammele Ikea-luchter te bengelen. Een derde zit neuspeuterend voor de achtste keer naar dezelfde aflevering van Mega Mindy te gapen, en wel zó geboeid dat die niet door heeft dat hij op het punt staat in zijn hersenen te roeren. Af en toe maakt hij zich tierend kwaad op een vierde die in de weg staat, omdat die het lumineuze idee krijgt de televisie van Barbie-oogschaduw te voorzien. Een vijfde besluit van elk koekje van het aangeboden gamma de ene helft te verorberen en de andere helft ergens tussen de zetelkussens te verstoppen. Een ander zevenjarig anarchistje houdt van kleuren met extra dikke viltstiften, maar heeft lak aan de conventie om binnen de lijntjes te blijven en kriebelt ijverig met tong uit de mond de complete salontafel fluogroen. Een kussengevecht met z’n tienen ontaardt al snel in een collectieve bloederige huilbui, omdat u slechts over acht kussens beschikt en twee ettertjes zich dus genoodzaakt zien om zich met een skateboard of een tennisracket al meppenderwijs in het strijdgewoel te storten.
Om de mini-tijdbommetjes niet door een teveel aan suiker te doen exploderen, worden Croque Monsieurs (tosti's bij jullie, toch?) geserveerd. De ene lust dat niet en vraagt prompt twee boterhammen in de plaats, uiteraard een met hesp en een met kaas. Een ander kan u enkel tevreden stellen met een sneetje brood met choco. Aan tafel blijven zitten kan natuurlijk niet, want het zou een gemiste kans wezen om de gesmolten kaas breed uit te smeren op de muren.
Hel zeg ik u. ‘t Is dat we geen behang hebben, anders had ik het voltallige tweede klasje er integraal achtergeplakt.
Mensen die me nu durven vragen of ik zo geen derde lief en schattig kindje wil, moeten heel erg op hun tellen letten, als ze lijf en leden op prijs stellen. Ik bijt uw strot af. Ik zweer het.