Non-tech alert!

Ik heb een nieuwe hobby. Sinds kort verloopt mijn communicatie in uitermate deftig en dus belachelijk taalgebruik. Mails, telefoongesprekken en dagdagelijkse dialoog, alles loopt over van de archaïsmen, beleefdheidsvormen en protocollaire zinsneden, tot zenuwslopende ergernis van de ene, en groot jolijt van de andere. Niet alleen de wenkbrauwen van familie, vrienden, collega’s en kennissen gaan fronsend de hoogte in, neenee, ook met volslagen vreemden communiceer ik op die wijze.
En weet u wat daar nu zo fantastisch aan is? Sommigen spelen het spelletje mee en wringen zich in allerlei bochten om een antwoord te formuleren dat qua ingewikkeldheid niet moet onderdoen voor een wettekst uit 1830. Of zo.
Zo stuurde ik vorige week onderstaand mailtje naar onze voormalige energieleverancier:

Waarde,

Heuglijk nieuws!
Met trots en blijdschap in mijn hartje, kan ik u melden dat ik de domicilie, die bij u te boek staat als mijn huidige verblijfadres, geruild heb voor een nieuwe woonst.
Dit noopt me tot de onevitabele administratieve taak om u daarvan op de hoogte te brengen. Wees echter niet bevreesd: hoewel u mij vanaf heden dus niet meer tot uw klantenbestand kan rekenen, zouden de occupanten in spe van betreffend pand het op prijs stellen mocht de overeenkomst tussen uw bedrijf en mij verlengd worden, edoch met hen als nieuwe betalende partij.

Nu vernam ik via uw uiterst informatieve webstek dat wij daartoe een zogenaamd ‘verhuisdocument’ dienen op te maken, waarop onder andere melding moet worden gemaakt van mijn klantnummer. Driewerf helaas, over dit gegeven beschik ik niet, aangezien het maandelijks verschuldigde met behulp van een domiciliëring vereffend wordt, waarbij ik verstoken blijf van een overschrijving waarop mijn klantnummer mogelijks terug te vinden zou zijn.

Mocht u de opportuniteit vinden om me mijn klantennummer per kerende te laten geworden, zou ik u ten zeerste en tot in de eeuwigheid verplicht zijn.
Met oprechte hoogachting,

Coltrui

Toegegeven, ik had gewoon iets kunnen mailen in de aard van ‘Hey trut, stuur mij mijn klantennummer eens en wat rap!’, maar dat is zo gemakkelijk. Soit, vandaag kreeg ik volgend mailtje terug:

Geachte heer Coltrui,

Wij hebben uw elektronisch schrijven de dato 18 augustus jongstleden in goede orde ontvangen en danken u hiervoor beleefd. Met evenveel vreugde in mijn hart, kan ik u de mare brengen dat uw klantnummer xxxxxxx is.

Mochten er voorts nog noten dan wel vragen bestaan, neem dan telefoon, pen of toetsenbord ter hand en draal niet om me te contacteren.

Hopende u van dienst te zijn geweest en vanzelfsprekend met extreem beleefde groeten,

Natasja

En dáár doe ik het dus voor. Als iedereen zo zou communiceren, zou er heel wat meer vreugde in de harten zijn, denk ik.

Vindt u ook niet dat de kleurverdeling van M&M’s soms tegenvalt? Laatst mocht ik immers ervaren dat een door mij aangekocht zakje pinda-M&M’s voor een groot percentage uit bruine bolletjes bestond, en dit terwijl iedereen toch weet dat de rode veruit de lekkerste zijn. Tijd om Masterfoods eens aan de tand te voelen, dacht ik zo...

Beste,

Onlangs werd Robin, onze oudste dochtertje, vijf en dat moest uiteraard gevierd worden. Aangezien ze gek is op uw M&M's, en meer bepaald op de pindavariant, kochten we voor elk feestgangertje een zakje.

Groot was echter onze verbazing, en Robins ontgoocheling, toen we ontdekten dat net háár zakje enkel bruingekleurde M&M'metjes bevatte, uitgerekend de kleur die zij het minst belieft. Het spreekt dat geen van de speelkameraadjes wilde wisselen - ha ja, die zijn ook niet gek - want ook die prefereerden de rode, blauwe, groene en zelfs de gele exemplaren boven de bruine.

Gebeurt het verpakken van de M&M's volautomatisch, of is er een aan de band werkende snoodaard, een verpakkend stuk tuig van de richel dat er een sadistisch genoegen in schept om kleine kindertjes aan het huilen te maken door ze te versteken van de vrolijker gekleurde chocoladebolletjes?
Mocht er sprake zijn van de laatste optie, is het dan mogelijk om dat stuk verdriet als straf een kilo of drie M&M's door de strot te rammen? Liefst zonder pinda's.
O, en enkel bruine, dat spreekt.

Met vriendelijke groet,

Karel Spinoy

Lang diende ik niet te wachten op antwoord:

Beste heer Spinoy,

Naar aanleiding van uw melding op onze M&M’s® website, willen wij ons eerst en vooral excuseren voor dit probleem.

Er moet zich klaarblijkelijk een fout hebben voorgedaan ter hoogte van één van de afvulapparaten, die inderdaad volautomatisch werken. Zoals u weet, zit er in elke verpakking M&M’s® -zonder dat de kleuren evenwel geteld worden- ongeveer eenzelfde hoeveelheid van elke kleur.

Het spijt ons zeer te vernemen dat het in dit geval niet zo was, en dan nog op het verjaardagsfeestje van uw dochtertje. We kunnen ons de teleurstelling voorstellen.

Graag zouden wij uw adresgegevens bekomen, zodat we uw familie een gepaste compensatie kunnen sturen. Mocht het eventueel mogelijk zijn, de houdbaarheidsdatum en het lotnummer van het zakje in kwestie zou voor ons ook interessant zijn naar opsporing van andere zakjes met een eventueel probleem toe.

We drukken hierbij nogmaals onze spijt over het gebeurde uit en groeten u vriendelijk.

X

Consumer Care Assistant
NV Mars Belgium SA

Kijk, zo hoort het. Dát is klantvriendelijkheid. En dat heb ik ook meteen toegegeven:

Beste,

De snelheid en klantvriendelijkheid waarmee u me aangaande mijn toch wel pietluttige opmerking van repliek dient, sieren u en uw bedrijf. Jammer genoeg beschik ik niet meer over de verpakking, maar mocht ik u bij een eventueel toekomstige gelijkaardige situatie van dienst kunnen zijn door u het lotnummer en de houdbaarheidsdatum te bezorgen, zal ik niet twijfelen.

Uiteraard bedank ik vriendelijk voor uw aanbod om ons met een compensatie tegemoet te komen, aangezien ik geenszins handelde met het oogmerk te bedelen. Zó erg hartverscheurend was het verjaardagstafereeltje nu ook weer niet.

En ga nu opslag vragen, u verdient het. Zeg uw baas maar dat ik het gezegd heb.

Met vriendelijke groet,

Karel Spinoy

Mijn compliment werd aanvaard:

Beste mijnheer Spinoy,

Uw reactie deed me veel plezier, na 7 jaar consumenten tevreden (proberen te) houden en weinig van deze ‘harten onder riem’.

Een heel fijn weekend gewenst,

X

Ik weet niet wat u ervan vindt, maar vanaf nu koop ik elke dag een zakje M&M’s. En het mogen zelfs allemaal bruine zijn.

Woord vooraf: wie Samson en Gert niet kent, zal hier weinig aan hebben en surft best ogenblikkelijk vrolijk verder - laat ons dat afspreken.

Een aantal jaar geleden heb ik onderstaand script naar Studio 100 verzonden en nog steeds heb ik geen repliek gekregen. Vreemd, want het zou zo’n mooie aflevering van Samson en Gert wezen…

Lees verder »

Een tijdje terug hoorde ik op de radio dat er fileleed was ter hoogte van de gemeente ‘Nazareth’ bij Gent. Nazareth… Waar had ik dat nog gehoord? Aangezien ik altijd in ben voor een flauwe grap, besloot ik de klantvriendelijkheid van de gemeentedienst van Nazareth eens te toetsen. Ik registreerde een gmail-accountje en verzond volgend mailtje naar het afdelingshoofd burgerzaken.

Beste,

Voor mijn scriptie Theologie heb ik gekozen om het leven van Jezus als mens uitvoerig uit de lendedoeken te doen.
Aangezien ik mijn proefschrift aan Jezus zelf ter aanvulling zou willen voorleggen, had ik van u graag zijn huidige woonplaats vernomen. Mocht hij ondertussen Nazareth verlaten hebben, zou u mij enorm verblijden, mocht u mij naam en adres kunnen onthullen van de landbouwer die thans eigenaar is van Jezus’ geboortehuis - de stal waarboven de sterre bleef stille staan.

Vriendelijke groet,
Karel Spinoy

PS: Ik begrijp dat de wet Persoonsbescherming u eventueel verhindert mij de gevraagde gegevens te verstrekken, doch onthoud dat Jezus u steeds vergeeft…

Twee dagen later, ontvang ik antwoord:

Beste Karel,

Ik kan u jammer genoeg niet helpen bij het adres.
Misschien kan u eens heel lang naar de hemel kijken en wie weet vindt u de woonplaats daar?

Veel succes nog met je scriptie.

Met vriendelijke groeten,


[NAAM], Afdelingshoofd burgerzaken


Sympathiek afdelingshoofd, vind ik. Blijkbaar bereid om zelfs de meest achterlijke mails met de glimlach te beantwoorden. Benieuwd of ik een stapje verder kan gaan.
Ik maakte opnieuw een gmail-account aan, ditmaal op naam van Jezus Van Nazareth, waarna ik volgend berichtje richting Nazareth joeg:

Beste,

‘t Is Jezus hier. Mocht ene Karel Spinoy U eerstdaags verzoeken om hem mijn adresgegevens te verstrekken, zou ik u willen vragen om daar dan geen gehoor aan te geven. De heer Spinoy heeft er namelijk een handje van weg om mij te stalken.
Ziet u, ik heb vroeger nog met Karel in de klas gezeten en sinds ik zijn boterhammen met choco heb afgepakt, is hij redelijk boos op mij.

Voorwaar ik zeg U, met Oud-Hebreeuwse groet,

Jezus

Nog geen half uur later komt het antwoord:

Beste Jezus,

Ik heb geen adres doorgegeven aan Karel.
Heb ik nu mijn hemel verdiend ?

mvg,

[NAAM]


Bij het lezen spuw ik mijn broodje ham kaas (zonder tomaat) zowat integraal over mijn toetsenbord, wat om een of andere reden de aandacht trekt van de collega naast mij.

‘Gaat het?’ vraagt hij.
Enfin, ik doe hem heel het relaas.
‘En ehm… Naar wie hebt ge dat verstuurd?’
‘Naar ene mevrouw [NAAM], waarom?’
Mijn collega schiet in een lachkramp en ik voel nattigheid.
‘Wat scheelt er?’ vraag ik.
‘Haha, konijn! Da’s mijn vrouw!’

Ik denk dat ik uit veiligheidsoverwegingen de volgende personeelsfeestjes maar ga skippen…