Growing older, staying well

Door Coltrui op woensdag 24 februari 2010 07:30 - Reacties (8)
Categorie: Lectuur - fictieve onzin, Views: 5.693

Verhaaltjestijd voor wie zin heeft. Dit werd gepubliceerd in een Nederlands fantasytijdschrift, wat op zich vreemd te noemen is, aangezien er geen verschijnselen als elfen, trollen en andere clich-creaturen in opduiken. Blijkbaar paste het onder het kopje 'horror', wat alweer maar eens bewijst dat de conventionele categorien heel erg breed te noemen zijn en veelal de lading niet echt dekken...

Lees verder »

De slechtste mop ter wereld

Door Coltrui op maandag 22 februari 2010 15:30 - Reacties (28)
Categorien: Recycled, WTF, Views: 9.754

Graag had ik u bij dezen de slechtst vertelde mop aller tijden gepresenteerd. Ze werd u aangeboden door “melkgeit” via MSN. Ondertussen is ze ook al keihard geblokkeerd uiteraard. Opgepast! Hoog Vlaemschheid-alert!

Lees verder »

Stoere sukkels

Door Coltrui op dinsdag 16 februari 2010 12:58 - Reacties (64)
Categorie: Frustraties, Views: 6.730

Telkenmale ik, net als deze ochtend, met een slakkengangetje door de besneeuwde polders richting arbeid tuf en die ene gehavende boom passeer, moet ik even gniffelen.
Het was een aantal jaar geleden, dat ik in exact dezelfde omstandigheden op dat eenvaksbaantje reed, neus tegen de voorruit gekleefd en het gaspedaal niet verder dan een halve centimeter ingedrukt.
Wanneer het op autorijden aankomt, ben ik allerminst een held, moet u weten. Van zodra ik me in een gemotoriseerd voertuig bevind dat zich sneller gaat voortbewegen dan een dode schildpad zonder poten, moet ik noodgedwongen naar de reserveonderbroek grijpen die ik steeds in mijn binnenzak met me meedraag. Wanneer er dan ook nog sneeuw en ijs in het spel zijn, wordt ondergetekende helemaal
overmand door hysterie.

Maar goed, terwijl ik behoedzaam over het kronkelige polderbaantje gleed, zag ik in mijn achteruitkijkspiegel een medeweggebruiker naderen met een naar mijn bescheiden mening onverantwoorde snelheid. Naarmate de Seat Ibiza groter werd in mijn spiegel, probeerde ik ook de bestuurder te ontwaren, maar tot mijn grote verbazing leek er niemand op de bestuurderszetel te zitten. Op de passagiersstoel ook niet. Wel ergens daartussen, aan het zicht onttrokken door een stel dobbelstenen dat aan zijn voorruit hing te dansen. Het was een onderuitgezakte en scheef hangende jonge kerel, petje op de kruin en hevig gesticulerend in mijn richting. De kauwgom in z'n smikkel kreeg er zwaar van langs.

Ofwel had meneer haast, ofwel nam hij rustig de tijd om zijn grote lichten eens aan een uitgebreide test te onderwerpen. Kijk, call me a wussy, maar op zulke momenten gaat mijn hand instinctief naar mijn binnenzak.
Zoals reeds vermeld, betrof het een eenvaksbaan, dus om de driftkikker te laten passeren, moest ik werkelijk aan de kant gaan staan, tussen de bomen. Toen hij zijn frustratie uiteindelijk ook op zijn toeter begon af te reageren, besloot ik om me dan maar opzij te zetten.
Toen hij me passeerde, werd ik getrakteerd op een neerbuigende blik, terwijl hij zijn hoofd schudde als wilde hij zeggen 'Hoe is het mogelijk dat sukkels als jij de baan op mogen...' Een minachtend en kleinerend gebaar, dat ik niet snel zou vergeten.
Op zo'n moment voelt u zich op de zak getrapt, mocht u die hebben, maar tegelijk was ik blij dat hij eindelijk voor me uit reed. Het scheelde per slot van rekening een verse onderbroek.

Voorzichtig vervolgde ik mijn weg en toen ik een paar honderd meter die scherpe bocht naar rechts goed doorgekomen was, viel me een blij weerzien met de gele Seat te beurt. Ik vond de wagen er wel een beetje bedroefd uitzien. Blijkbaar had hij net een stevig worstelpartijtje met een boom achter de rug. En de boom had gewonnen.
En daar stond meneer Pet, spuwend in zijn mobieltje, hevig gebarend naar z'n geliefde wagentje dat daar zo idyllisch in een innige omhelzing met die boom verwikkeld lag.

Tergend langzaam reed ik voorbij, hopend dat hij mij een blik zou gunnen op het schaamrood dat zijn wangen ongetwijfeld kleurde. Hij keek me uiteindelijk aan, de GSM nog steeds tegen zijn oor. Hij staakte het kauwen, zodat zijn mond wijd open bleef staan. Zachtjes hoofdschuddend, als wilde ik zeggen 'Hoe is het mogelijk dat sukkels als jij de baan op mogen...', gleed ik hem voorbij.

Het laatste dat ik in mijn spiegel zag, was een middenvinger.

Tweakblogs: uw input?

Door Coltrui op vrijdag 12 februari 2010 21:10 - Reacties (21)
Categorie: Varia, Views: 6.990

Aangezien ik een tijdje geleden met een pietluttig vraagje kampte aangaande de tweakblogs, te onbenullig om er een LD-topic voor te maken, stuurde ik een DM naar een van de Devvers. Vraagje hier, antwoord daar, kusje hier en likje daar en al gauw kwamen eventueel mogelijke extraatjes voor de Tweakblogs aan bod.

Ideen? Spui ze gerust in LD, ik - zelf blogger zijnde - zie ze met nieuwsgierigheid tegemoet!

Daar kwam de uiteindelijke boodschap op neer. Begrijpelijkerwijs werden er ook geen beloftes gedaan wat betreft de uiteindelijke ontwikkeling, gezien de beperkte tijd die de Devvers ter beschikking staat, maar we kunnen maar brainstormen, nietwaar?

Ik zag deze uitnodiging dan ook als kans om bij jullie, hoofdzakelijk Tweakbloggers, eens te rade te gaan, niet alleen om eens te bekijken of u het al dan niet met mijn ideen eens is, maar ook om te zien of u nog aanvullingen heeft. Deze post en de eventuele comments daarop, zouden samen moeten smelten, zodat alle stille wensen, kritieken en losse gedachten samen geboetseerd kunnen worden tot n grote Let's-Make-Tweakblogs-Even-Better-openingspost in LD.
Nu alle frustraties na de wildgroei van blogs hopelijk wat gezakt zijn, is er hopelijk ruimte voor nuchtere ideen.

Wie tot de conclusie wil komen: scrollt naar beneden tot 'Om even te resumeren'.

Laat me van wal steken door te stellen dat een eventuele surplus van Tweakblogs niet enkel gericht mag zijn op de auteurs zelf. Ook bezoekers hebben wensen, dus ook al is u zelf eigenaar van een Tweakblog, denk ook eens vanuit dat perspectief. U zal merken dat mijn bemerkingen gestoeld zijn op doornen in het oog van zowel de bezoeker als de auteur.

Verbetering, of suggesties daartoe, zouden geen bestaansrecht hebben, mochten er in the eye of the beholder geen pijnpunten zijn. Wat zijn mijns inziens de pijnpunten van de Tweakblogs dan?

Exposure

Het tendensieuze 'ik blog voor mezelf' is quatsch in 't vierkant. Elke blogger wil gelezen worden. Wie dat als auteur tegenspreekt, is een huichelaar en moet een papieren dagboek beginnen of in een teksteditor gaan tikken. Exposure, of 'bereikbaarheid' zo u wil, is mijns inziens ht grote knelpunt van de Tweakblogs in de huidige vorm.
Laat ons de mogelijkheden waarop een bezoeker op uw blog terechtkomt even onder de loep nemen.
Er is de FP, met vermelding van de laatste blogposts, drie stuks default. Ik vind het persoonlijk jammer dat dat plaatsje afhankelijk is van anderen. Wordt er bij wijze van spreken een microseconde na u gepost, zakt u een plaatsje.
Een tweede mogelijkheid is RSS. Ik ben me ervan bewust dat dit een heel erg persoonlijke gedachte is, maar ik gebruik het niet, simpelweg omdat ik niet alle interessante feeds van alle kanalen (blogs, topics, weet ik veel wat) niet gecentraliseerd in dezelfde client wil opvangen. Ik zou door het bos de bomen niet meer zien.
De derde mogelijkheid die op T.Net geschapen is opdat bezoekers uw zielenroerselen zouden lezen, is de Tweakblogs-pagina zelf. Daar heeft men een uitgebreidere lijst van laatste updates, alsook een top 6 most popular posts.
Niemand bekijkt die pagina, denk ik. Dat even terzijde, heb ik onlangs gemerkt dat dat lijstje popular posts heel simpel benvloedbaar is, door enerzijds - als eigenaar van een post - uit te loggen en uw eigen update te refreshen tot in den treure, of anderzijds - als niet-eigenaar van betreffende post - gewoon te refreshen, zelfs zonder uit te loggen.

Ik pleit wat exposure betreft voor een zelfregulerend systeem. Laat de bloggers onderling zelf voor exposure (en filtering - zie later) zorgen in plaats van dat centraal te regelen - niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de blogs die ze frequenteren. Dit kan volgens mij gebeuren door de mogelijkheid te schapen om een zogenaamde blogroll aan te maken. Aanvullend kan men er ook aan denken om de bezoeker, de gelegenheid te geven om bij het submitten van een comment een link naar eigen blog achter te laten. Vraag extra: wensen we hierbij invloed van niet-Tweakblogs?
Deze opties hebben niet alleen tot gevolg dat er een extra deur tot een blog wordt gecreerd, maar ze scheppen ook een soort vorm van filter. Het tweede probleem met de Tweakblogs.

Filtering

Even een persoonlijke noot: ik schrijf non-techgerelateerde stukjes. Ik ben dan wel programmeur, maar zoek mijn heil niet in techposts. Ik ben me er ten volle van bewust dat sommigen dit niet kan bekoren - op T.Net vertoevende. Op het moment dat een Tweakblog bemachtigd kon worden met behulp van karma, zag ik ettelijke topics voorbijkomen die pleitten voor een soort filtersysteem. Meer nog: ik kan letterlijke posts quoten waar gezegd wordt dat Tweakblogs gewoon niet meer bezocht wordt wegens te veel oninteressante posts.
Zoals hierboven gezegd, kan een 'blogroll' daarbij een oplossing bieden. Komt u een blog tegen die u best kan smaken, dan kan u er normaal gezien toch van op aan dat de links die de auteur u presenteert van dezelfde inhoud zijn. Omgekeerd geldt uiteraard hetzelfde: moet u bij het lezen van een bepaalde blogpost uw hoofd een negentigtal graden naar rechts draaien teneinde een kotspartijtje op uw toetsenbord te vermijden, zal u ook minder geneigd zijn de bevriende blogs van betreffend auteur met een bezoekje te vereren. Ik stel het cru, maar u begrijpt me vast.
Maar niet alleen die 'blogroll' zou een mogelijke filter kunnen betekenen. Ik ben van mening dat een simpele filter tech/non-tech (eventueel met uitbreiding - ideen?) de eventuele bezoeker ten goede zou komen. Deze filter zou dan ook de getoonde updates op de FP n op de tweakblogs main page kunnen benvloeden.

Tot slot nog een aantal
"Nice to have's"

Voor mij drie dingen:
1) Stats. Alweer persoonlijk: ik heb ettelijke blogplatforms versleten, maar nergens waren de stats zo povertjes als hier. Referrers, keywords, noem maar op, ze zijn hier nergens terug te vinden.

2)Makkelijker personaliseren van een Tweakblog: Iedereen hier is tweaker, maar niet iedereen heeft kaas gegeten van HTML/CSS. Wellicht is er een mogelijkheid om met behulp van colorpickers en dergelijke de blogeigenaar de mogelijkheid te geven om op een simpelere manier zijn of haar blog vorm te geven.

3) Als blogeigenaar is u soms zo op dreef dat u na het orgelpunt een hele lap tekst neergepoot heeft. Nergens is er een mogelijkheid om te zien hoe die er uiteindelijk na de submit komt uit te zien. Men moet 'zichtbaar voor het publiek' uitvinken, submitten en dan gaan kijken of alles prima uitgelijnd is.

Om even te resumeren:

1) Exposure kan naar mijn mening verbeterd worden - zowel voor auteur als bezoeker - door middel van:

- Blogroll
- Mogelijkheid URL naar eigen blog achter te laten (wensen we hierbij invloed van niet-Tweakblogs of moet dit beschermd worden met een mask)?


2) Filtering lijkt noodzakelijk

- Blogroll
- Filter (per post/Tweakblog? Tech/non-tech? Uitgebreider?) die invloed heeft op updates op de FP en op de main Tweakblogs page

3) Nice to have

- Eenvoudiger customize systeem
- Uitgebreidere stats
- Postpreview.

Voor instemming, tegenkanting, opmerkingen of verdere aanvulling, kijk ik nu afwachtend in uw richting, of u nu bezoeker of blogeigenaar bent.

U nu.

Een duivelinnetje in een wijwatervat

Door Coltrui op woensdag 10 februari 2010 22:25 - Reacties (31)
Categorie: Coltrui's kroost, Views: 5.499

'En ik kan het niet genoeg herhalen: God is Liefde...'
Gezeten op n van de stoeltjes die een halve cirkel rond de doopvont vormden, diende ik mijn concentratie meer te richten op mijn wild op en neer wippende dochter, Febe, dan op de zweverige altstem van de diaken.
Waarschijnlijk maakt de serene sfeer die doorgaans in een kerk heerst, niet de minste indruk op een vierjarige, maar wellicht zaten die zes cola's vr het formele doopgebeuren er wel voor meer tussen.
Febe zat een paar stoelen van mij verwijderd, volgens mijn berekening nt ver genoeg om de tent helemaal af te kunnen breken alvorens ik haar, gewapend met muilkorf en dwangbuis, kon bereiken. En - God in de Hoge Hemel - wat was mijn berekening juist...

Nog vr de eerste lezing goed en wel achter de rug was, was de juffrouw recht gaan staan en stond ze te springen met de overtuiging van vier door schaamluizen geplaagde Jochem Meyjers. De diaken raakte de draad een aantal keer kwijt door het onophoudelijke gebonk, maar toen ik rechtstond en aanstalten maakte om in te grijpen, verhinderde de gewijde man de elasticiteitstest waaraan ik Febes oor zou onderwerpen.
'O, ik vind dat niet erg hoor,' suste hij gemoedelijk. 'Ik ben diaken, en diakens mogen huwen, zoals je misschien wel weet. Ik heb zelf ook vijf kinderen, dus ik weet maar al te goed hoe het eraan toegaat...'

Schaapachtig glimlachend ging ik weer zitten en ik kon van de gelegenheid gebruik maken om Febes vragende blik even te beantwoorden met priemende ogen vol waarschuwing, het equivalent van het zwaaiende vingertje. Ze ging weer zitten, waaruit de doorsnee mens zou kunnen afleiden dat ze het begrepen had. Wel, newsflash, de doorsnee mens gaat niet door voor de koelkast.

'En zijn jullie bereid, mama, papa, meter en peter, om Joke bij te staan en op te voeden naar het voorbeeld van Jezus, zodat...'
'Waar is Jezus?' kwekte Febe, terwijl ze wild links en rechts om zich heen keek, alsof plots het kwartje viel dat ze de hoofdrolspeler nog niet gespot had en dat in zijn eigen huis!
Hier en daar ontsnapte een grinnik en sommige hoofden keerden al in mijn richting. De diaken gaf echter niet op.
'...zodat ze puur en eerlijk door het leven kan gaan, mensen kan verblijden, net zoals Jezus ons...'
Febe zuchtte theatraal.
'Waar is jzus...'
Ze eiste antwoord, met een zeurderige stem. Alles in mij vocht om niet 'Dr! Dr hangt hij!' uit te schreeuwen, wijzend naar het grote kruis waaraan de Zoon Gods genageld hing. Het was echter alweer de diaken die redding bracht. Ik meende wel een kleine rilling door zijn rechterooglid te zien trekken.
'Wat zeg je, meisje?'
Ik huiverde. God nee, geef haar alsjeblieft geen aandacht...
'Waar is Jezus?' herhaalde Febe.
'Jezus? Jezus is overal!'
Let it go, alsjeblieft... Je weet niet waar je aan begint...
'En die is geboren he?'
'Hoe zeg je?'
'Jezus is geboren! Jezuske is geboren haleluja, hallo, Jezusken is geboren in een bakske vol met stro!'(*)
Onder luid geproest van de andere gegadigden, begroef ik mijn gezicht in mijn handpalmen, terwijl de man vooraan zijn bevende duim en wijsvinger met de tong bevochtigde en nerveus door zijn boekje bladerde, op zoek naar zijn eigenwaarde. Zijn oog had het nog steeds heel erg druk en beloofde zelfs overuren te draaien. Vijf kinderen, m'n bibs.

Ik zat gespannen klaar, als een sprinter in de startblokken, om Febes volgende poging tot interruptie vroegtijdig te pareren met een vliegende tackle, toen het tijd werd om het ritueel van de doopkaars van stal te halen.
De vader van het doopkindje, mocht de doopkaars ontsteken met behulp van de Paaskaars. Voor de katholieke medemens, is dit een mooi moment. Een symbolisch moment, een ritueel dat reeds honderden jaren gangbaar is en bij aanschouwing dus noopt tot ingetogen stilte. Voor een kind van vier is het blijkbaar de aanleiding om in de handjes te klappen en uit volle borst te gaan zingen:
'Heppie beu teei toeoeoe joeoeoeoe, heppy beu teei toeoeoe joeoeoeoe!'

Voor sommige aanwezigen vergde het intomen van de neiging om niet op de grond te gaan liggen schaterlachen een dusdanige inspanning, dat ze blauw aanliepen.
Ik liet daarentegen voor de tweede maal die middag, mijn blik naar de Zoon van God aan het kruis glijden en bad. 'Heer Jezus, U weet dat ik U niet veel vraag, maar kunnen we zo niet voor n keer van plaats wisselen?'

(*) Voor de cultuurbarbaren: een populair kerstliedje van Urbanus